به كار مربوط مىشود ، خداوند حيات پاكيزه را نتيجه‌ى كار و زيان بدبختى را نتيجه‌ى تنبلى مىشمارد : « من عمل صالحا من ذكرا وانثي و هومؤمن فلنحيينه حيوه طبيبه » « 1 » ( هر مرد و زنى ، كارى شايسته - كه مورد تأييد عقل و شرع باشد - انجام دهد و مؤمن هم باشد ، او را به حياتى پاكيزه زنده مىسازيم ) . « والعصر ، ان الانسان لفي خسر ، الاالذين آمنوا و عملواالصالحات » « 2 » بيش از هزار روايت از پيامبرگرامى و ائمه‌ى طاهرين صلوات الله عليهم اجمعين درباره‌ى كار و احترام كارگر نقل شده است كه برخى را مؤلف كتاب « وسائل الشيعه » در ابتداى جلد دوازدهم در بابهاى مختلف آورده است ، و ما بعنوان نمونه چند روايت را ذكر مىكنيم : 1 - « قال دخلت اباعبدالله عليه السلام فسأ لناعن عمربن‌مسلم ما فعل فقلت صالح ولكنه قدترك التجاره فقال ابوعبدالله عليه السلام عابمل الشيطان ، ثلاثاً » « 3 » روايت كننده مىگويد : با گروهى خدمت امام صادق عليه السلام شرفياب شدم ، آن بزرگوار از حال « عمربن مسلم » جويا شد ، گفتم مرد خوبى است ولى تجارت را رها كرده و بيكار است امام سه بار فرمودند : كار شيطان است . 2 - « قال كنا جلوساعند ابي عبدالله عليه السلام اذاقبل علاء بن كامل فجلس قدام ابي عبدالله عليه السلام ، فقال ادع‌الله ان يرزقني في دعه قال لاادعولك اطلب كما امرك‌الله عزوجل » « 4 » . . . نزد امام صادق عليه السلام نشسته بوديم ، « علاءبن‌كامل »

--> ( 1 ) - سوره‌ى نحل آيه‌ى 97 ( 2 ) - سوره‌ى عصر آيه‌ى 3 - 1 ( 3 ) - وسائل ج 12 ص 5 ( 4 ) - وسائل ج 12 ص 10